F18

Powstał na bazie Northropa YF-17 Cobra (projekt P-530), który przegrał rywalizację z General Dynamics F-16 Fighting Flacon na lekki myśliwiec dla USAF i krajów NATO. Dwusilnikowy projekt bardziej odpowiadał Marynarce, która potrzebowała następcy dla floty Skyhawków, Corsairów i Phantomów do zadań lekkiego myśliwca przewagi powietrznej i samolotu szturmowego. W 1975 ogłoszono wybór projektu YF-17, a w 1977 projektowany samolot nazwano F-18 Hornet. Początkowo planowano stworzenie trzech wersji: F-18A o manewrowości lepszej od F-14, A-18A o zwiększonym udźwigu do atakowania celów powierzchniowych i treningowy TF-18A. W toku prac zdecydowano się na wariant optymalny, podobny do projektu F-16.

CechaDane
ProducentMcDonnell Douglas (obecnie Boeing)
Pierwszy lot18 listopada 1978
Wprowadzenie do służby1983
Załoga1 (wersja A, C, E) lub 2 (wersja B, D, F)
Napęd2 × General Electric F404-GE-402 turbofans
Prędkość maksymalnaMach 1.8 (ok. 1 915 km/h)
Zasięgok. 2 000 km (z dodatkowymi zbiornikami)
UzbrojenieDziało 20 mm, pociski AIM-9, AIM-120, JDAM, itp.
ZdolnościMyśliwski, szturmowy, rozpoznanie, walki radioelektroniczne
F-18 High Alpha Research Vehicle (HARV) - NASA